Echo serca

Echo serca – jedno z największych osiągnięć kardiologi i jednocześnie najczęściej stosowana w przypadku chorób serca metoda diagnostyczna. Echo zdecydowanie bardziej znane jest jako USG serca lub echokardiografia. Oparte jest na wykorzystaniu zjawiska odbicia wiązki ultradźwięków (stąd nazwa „echo”) od dużych naczyń krwionośnych i struktur serca. Jako badanie, które umożliwia ocenę wielkości oraz pracę komór i przedsionków, a także budowy i działania zastawek, stanowi niezbędne narzędzie w diagnostyce wrodzonych i nabytych wad serca, nowotworów mięśnia sercowego, a także obecności płynu w otaczającym serce worku osierdziowym.

Kiedy powinno być wykonane badanie?

Echo serca należy przeprowadzić zawsze wtedy, gdy mamy podejrzenie nieprawidłowości pracy lub budowy serca zwierzęcia, w celu zdiagnozowania problemu. Echo wykonywane jest także w trakcie leczenia, aby monitorować przebieg choroby.

Przygotowanie do badania

Echo serca jest badaniem nieinwazyjnym i bezbolesnym, nie ma do niego żadnych przeciwskazań i nie stanowi w żadnym wypadku ryzyka dla pacjenta. Poza ewentualnym wygoleniem zwierzaka o długim włosiu, w zasadzie nie wymaga żadnych specjalnych przygotowań, ewentualnie poza uzbrojeniem się w cierpliwość, bo badanie trwa dość długo.

Przebieg badania

Badanie echokardiograficzne można przeprowadzać zarówno w pozycji leżącej, jak i w stojącej. W obu przypadkach badanie przebiega podobnie. Na głowicę aparatu, odbierającą i wysyłającą fale dźwiękowe, nakładany jest żel, a następnie przykłada się ją pod różnymi kątami do klatki piersiowej. Na podstawie widoku serca, a następnie analizując nagrania, dokonuję oceny wyników badań, które przedstawiam wlaścicielowi. Badanie trwa przeciętnie około 30 do 60 min, czasem dłużej, szczególnie w przypadku bardziej niesfornych i żywotnych pacjentów.

Badanie przeprowadzane jest na specjalnym stole dającym dogodny dostęp do serca, w pozycji na prawym boku, a w drugiej części badania na lewym (oczywiście nigdy nie jest to do końca pozycja na wznak z uwagi na budowę większości naszych pupili). Jednak w niektórych przypadkach, na przykład jeśli u zwierzaka występują duszności, leżenie może spowodować zagrożenie życia poprzez nasilenie niebezpiecznych objawów. Wtedy raczej stosuje się pozycję stojącą. Aby umożliwić lepszą wizualizację serca, u ras długowłosych preferuje się wygolenie okolic klatki piersiowej. Jednak jeśli zwierzę jest właśnie przygotowywane do wystawy albo właściciel nie udziela na to zgody, wtedy badanie przeprowadzam z użyciem dużej ilości żelu.

Wyniki

Wynik przedstawiam w postaci opisu przeprowadzonego badania. W przypadku wykrycia chorób serca dołączam do opisu zalecenia odnośnie dalszego postępowania i leczenia.